• Wpisów:4
  • Średnio co: 1 rok
  • Ostatni wpis:5 lata temu, 15:51
  • Licznik odwiedzin:1 002 / 1903 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 

04.

PRZEŻYŁAM ROZPOCZĘCIE. Ogólnie przeszłam sobie całą szkołe i w sumie da się ogarnąć. Plan lekcji też jest spoko, wychowawczyni wydaje się być bardzo miła no i ogólnie klasa w sumie okej. Tylko nie ma rzadnych ładnych chłopaków chodź w sumie jest jeden ale chyba nie zdał raz albo dwa . Myślałam, że padne ze śmiechu dzisiaj. Stoimy sobie z koleżankami i podchodza do nas takie dwie i jedna pyta * która chce mierzyć * koleżanka zgasiła ją łamiąc jej zapałki i później nas już omijały. + Rozwaliłam sobie kolano. Ale to szczegół. Jedyne co mnie smuci to on. Nawet na mnie nie skojrzał chodź przechodził koło mnie tyle razy. :C TĘSKNIE ZA TOBĄ.
 

 
Jakoś tak dziwnie się czuje. Starciłam chęci do wszystkiego poza tym jakoś tak smutno i cicho tutaj. Można powiedzieć, że w połowie jest w porządku. Odnowiłam znajomość z jednym panem , za którym tęskniłam więc nie jest tak źle. W poniedziałek do szkoły. Pierwszy dzień w gimbazie. Przeżyłabym gdyby nie ta suka , którą będę spotykała na codzień i jeszcze wracała z nią do domu. Ale w sumie może nie będzie tak źle i jakoś uda mi się tego uniknąć. Czuje się tak dziwnie. Poza tym już tęsknie za M. , którego zobacze może za rok albo i dłużej. Chodź mam nadzieje , że tak się nie stanie. Pisze totalnie bezsensu. Przepraszam. Ale jakoś nie mam weny. Później jeszcze zajrze i postaram się napisać coś sensownego.
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 
~ Drogi Pamiętniku ~

Czuje się źle cholernie źle. Wciąż mi czegoś brakuje. A może kogoś? W sumie to było by lepsze stwierdzenie. Nie umiem tak dalek żyć. Nie umiem poradzić sobie nawet z błahymi sprawami. Wszystko zaczyna mnie bardziej przerastać , z dnia na dzień staje się zupełnie inną osobą. Bardziej samotną a zarazem odpowiedzialną. W końcu żyje (jeszcze żyje) na perfidnym świecie, który nie ma litości i pozwala aby ludziom działa się krzywda. Ale to nie to jest najgorsze. Wczoraj mój ojciec , którego nie nazywam już ojcem powiedział mi , że jestem *popierdolonym człowiekiem*. Patrząc w jego oczy widzę, jak bardzo go nienawidzę. Pamiętam jak płakałam, jak cierpiałam a on przyszedł do mojego pokoju. Patrzył w moje oczy i z uśmiechem na twarzy powiedział mi , że nie wie po co się wgl urodziłam, że jestem nikim. Drogi pamiętniku , on ma problem. Alkohol. Tak , jest alkoholikiem. Pomóż mi przetrwać najgorszy okres w moim życiu. Pomóż mi odzyskać spokój i jedyną osobę, która mnie rozumie. Pomóż mi się znów do niej przytulić i poopowiadać jak bardzo mi go brakuje.Pomóż mi przestać płakać. Pomóż skończyć mi ze swoim życiem...

Basist †
  • awatar Gość: @Basist†: Mogę ci powiedzieć,że 1/3 prawdy o ojcu.Z reszta jest tak jak opisujesz ;)
  • awatar Storys Of My Life: Ja nie mam ojca. Jestem z tobą całym sercem. Będę cię wspierać! Trzymaj się (:
  • awatar breathe easy: No to pięc, bo mam identyko, jeb.
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (5) ›
 

 
W ostatnim czasie zbyt wiele się zmieniło, zbyt wiele osób odeszło,umarło,zniknęło. A wraz z nimi umieram ja. Moja dusza,moje ciało,moje uczucia. Być może dlatego postanowiłam zacząć od nowa. Przynajmniej tutaj. Abym mogła wyrażeć siebie i małymi krokami uczyć się jak ukazywać uczucia. Mam na imię Paulina , chodź większość osób nie zwraca się do mnie po imieniu. Mam swoje pieprzone trzynaście lat chodź czuje się na o wiele starszą osobę. Mam problemy. Jak każdy z nas. Nie umiem odnaleźć siebie. Nie umiem znaleźć miejsca na tym świecie. Już zwątpiwałam w to, że życie jest mi przeznaczone. To był czysty przypadek , że żyje. Że wciąż jestem. Jestem sama. Bez przyjaciół. Bo nie potrzebuje przyjaciół na chwile. Nie utrzymuje kontaktu praktycznie z nikim. Nienawidzę ludzi. Przez to,że wciąż śmieją się ze mnie, mają mnie za kogoś kim nie jestem. Obrażają,upokarzają,traktują jak intruza. Pokazują na każdym kroku, że jestem nic nie wartą osobą. Nie potrzebną. Nie długo się to skończy. Obiecuje. Nikomu nie będę już przeszkadzała,nikogo nie będę denerwować,nikomu już nic nie zepsuje. Już nigdy.
  • awatar Storys Of My Life: Mój blog pomógł mi się odnaleźć. Czuję się jakbym znalazła bratnią duszę. Nie ma miejsca, w którymi nie czuję na sobie krzywych spojrzeń ludzi, wiem co czujesz. Dasz radę! Obserwuję i z niecierpliwością czekam na następne wpisy, gdyż ten mnie naprawdę zaintrygował. Miło mi cie poznać i masz ładne imię (:
  • awatar Amalavida: Masz 13 lat, ale piszesz naprawdę jak osoba starsza, spodobało mi się. Obserwuję. :)
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (2) ›